PDPA หรือพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ.2562 เป็นกฎหมายใหม่ที่คลอดออกมาได้ไม่กี่ปี และเป็นเรื่องใหม่สำหรับสังคมไทย เนื่องจากรากเหง้าของกฎหมายฉบับนี้ถูกพัฒนามาจากวัฒนธรรมโลกตะวันตกที่ข้อมูลส่วนบุคคลอ่อนไหวถูกใช้ไปในทางละเมิด ก่อให้เกิดความเสียหาย และค่อย ๆ แพร่กระจายไปทั่วโลกจนถึงเอเชียและไทยในที่สุด ที่เริ่มมีกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลทยอยคลอดออกมากันตามลำดับ ไม่ว่าคุณจะเพิ่งเคยได้ยิน หรือเริ่มศึกษากฎหมายตัวนี้มาได้สักพักและต้องการทำ Data Protection ให้กับองค์กรอาจรู้สึกมึนงง ว่ากฎหมายตัวนี้มันแสนจะซับซ้อนซ่อนเงื่อน เข้าใจยาก บางครั้งคิดว่าเข้าใจถูกแล้วกลายเป็นว่าเข้าใจคาดเคลื่อนไปอีก PDPA Thailand รวบรวม 7 เรื่องเล่าที่อาจทำให้คุณเข้าใจผิดเกี่ยวกับกฎหมาย PDPA มาเล่าสู่กันฟัง (พร้อมแถลงสิ่งที่เราเก็ตจากประสบการณ์ของเรา) 1. พ.ร.บ.ประกาศใช้แล้วจะโดนปรับหรือจับทันที ❌ ไม่จริง กฎหมายตัวนี้เป็นกฎหมายวินัย เป็นมาตรฐานสำหรับองค์กรให้ดำเนินการตามเอาไว้ หากไม่เกิดเหตุละเมิดใหญ่โตจนเกิดความเสียหายในวงกว้างจนเกิดการตรวจสอบ หรือมีผู้ร้องเรียนองค์กรนั้น ๆ ว่าไม่มีระบบการให้ใช้สิทธิของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลเมื่อร้องขอ หรือไม่ได้ Compliance ตามกฎหมายจนเกิดเคสฟ้องร้องกับทางสำนักงานคณะกรรมการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล เมื่อไต่สวนกันเรียบร้อยแล้วหากมีความผิดจึงจะโดนจับหรือปรับ ไม่ได้โดนโทษจากกฎหมายทันทีหลัง พ.ร.บ.คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลบังคับใช้ 1 มิ.ย. 65 อย่างที่หลาย ๆ คนตื่นตกใจ อย่างไรก็ตาม…