หลังการมีผลบังคับใช้ทั้งฉบับของพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 (Personal Data Protection   Act : PDPA) เป็นผลให้ทุกหน่วยงานเร่งปฏิบัติบัติให้เป็นไปตามที่กฎหมายกำหนด ทั้งการจัดทำประกาศความเป็นส่วนตัว การขอความยินยอม การแต่งตั้งเจ้าหน้าที่คุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล เป็นต้น ซึ่งการบังคับใช้กฎหมายฉบับนี้ยังมีขอบเขตการบังคับใช้ถึงหน่วยงานราชการด้วย ซึ่งการที่จะพิจารณาว่าหน่วยงานราชการได้อยู่ภายใต้บังคับของ PDPA หรือไม่นั้น ต้องไม่ใช่หน่วยงานที่มีหน้าที่ในการรักษาความมั่นคงของรัฐ  ความมั่นคงทางการคลังของรัฐ หรือการรักษาความปลอดภัยของประชาชน รวมทั้งหน้าที่เกี่ยวกับการป้องกันและปราบปรามการฟอกเงิน นิติวิทยาศาสตร์ หรือการรักษาความมั่นคงปลอดภัยไซเบอร์ หน่วยงานราชการที่มีหน้าที่นอกเหนือจากที่กล่าวมาจะต้องอยู่ภายใต้บังคับของ PDPA ซึ่งการปฏิบัติให้สอดคล้องตามกฎมหายฉบับนี้นั้นจะต้องพิจารณาว่ามีกฎหมายเฉพาะที่กำหนดเกี่ยวกับการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลไว้แล้วหรือไม่ หากใช่ก็ต้องปฏิบัติตามกฎมายว่าด้วยเรื่องนั้น ๆ โดยต้องนำ PDPA มาปฏิบัติเพิ่มเติมในบางส่วน ปัจจุบันการดำเนินงานของหน่วยงานภาครัฐจะอยู่ภายใต้บังคับของพระราชบัญญัติข้อมูลข่าวสารของราชการ พ.ศ. 2540 (Official Information Act : OIA) ซึ่งเป็นกฎหมายทั่วไปที่หน่วยงานราชการจะต้องปฏิบัติเพื่อคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล แต่เนื่องจากกฎหมายฉบับดังกล่าวมีเหตุผลในการประกาศใช้เพื่อให้ประชาชนสามารถแสดงความคิดเห็นและใช้สิทธิในทางการเมืองได้ และเนื่องจากกฎหมายฉบับนี้เป็นการที่ให้อำนาจหน่วยงานราชการในการที่จะสามารถเปิดเผยข้อมูลที่อยู่ในความครอบครองของหน่วยงานต่อสาธารณะได้ ซึ่งข้อมูลนั้นครอบคลุมถึงข้อมูลส่วนบุคคลด้วย การบังคับใช้ของ PDPA นั้น เป็นการกำหนดหลักเกณฑ์ กลไก หรือมาตรการกำกับดูแลเกี่ยวกับการให้ความคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลที่เป็นหลักการทั่วไป ซึ่งกฎหมายฉบับนี้ต้องการให้ผู้ควบคุมข้อมูลห้ามเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลหากไม่ได้รับความยินยอมโดยชัดแจ้งจากเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลหรือไม่มีฐานทางกฎหมายอื่นมารองรับ จากที่กล่าวมาข้างต้นจะเห็นได้ว่ากฎหมายทั้ง 2 ฉบับ มีความต่างกันในวัตถุประสงค์ของการบังคับใช้ ดังนั้น…