ผู้แต่ง: รองศาสตราจารย์เขตไท ลังการ์พินธุ์ สถาบัน: มหาวิทยาลัยพายัพ ปี: 2566 บทคัดย่อ: บทความนี้มุ่งศึกษาหลักการคุ้มครองสิทธิที่จะถูกลืม แนวทางในการให้ความคุ้มครองสิทธิที่จะถูกลืม และวิเคราะห์แนวทางการให้ความคุ้มครองสิทธิที่จะถูกลืมตามกฎหมายไทยศึกษากรณีในมหาวิทยาลัยประเทศไทย เนื่องจากสิทธิที่จะถูกลืมนั้นเป็นสิทธิที่เกิดขึ้นใหม่ที่ปรากฏตัวในกฎหมายไทยเป็นครั้งแรกในพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 โดยกำหนดสิทธิของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลในการขอให้ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลลบข้อมูลส่วนบุคคลซึ่งมีลักษณะเป็นสิทธิที่จะถูกลืม สิทธิดังกล่าวจึงยังคงมีความไม่ชัดเจนเกี่ยวกับลักษณะของสิทธิและขอบเขตการใช้บังคับสิทธิ พบว่า ปัญหาในการให้ความคุ้มครองและใช้บังคับสิทธิที่จะถูกลืมดังกล่าวในมหาวิทยาลัยไทย ได้แก่ การเก็บข้อมูลของนักศึกษาที่ได้รับคัดเลือกเข้าเรียนของมหาวิทยาลัย การเก็บข้อมูลของนักศึกษาที่มาสมัครคัดเลือกเข้าเรียนหรือบุคคลภายนอกที่มาสมัครทำงานกับมหาวิทยาลัย บุคลากรของมหาวิทยาลัยใช้สิทธิที่จะถูกลืมในการปฏิบัติตามสัญญาจ้างแรงงาน การไม่มีกำหนดคำนิยามของข้อมูลติดต่อทางธุรกิจ และการขาดหลักเกณฑ์เกี่ยวกับการลบ หรือทำลายข้อมูลส่วนบุคคล หรือทำให้ข้อมูลส่วนบุคคลเป็นข้อมูลที่ไม่สามารถระบุตัวบุคคลที่เป็นเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคล Link เนื้อหา: https://so06.tci-thaijo.org/index.php/lawcrru/article/view/258421 Link file: https://so06.tci-thaijo.org/index.php/lawcrru/article/view/258421/175903

ผู้แต่ง: ปิติ เอี่ยมจำรุญลาภ สถาบัน: จุฬาลงกรณืมหาวิทยาลัย ปี: 2565 บทคัดย่อ: สิทธิของเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลตามมาตรา 33 แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ประกอบกับหน้าที่ของผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลตามมาตรา 37(3) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 นั้นมีคุณสมบัติที่จะเรียกได้ว่า “สิทธิที่จะถูกลืม” สอดคล้องกับหลักการทางทฤษฎีสากลเกี่ยวกับสิทธิที่จะถูกลืม ตัวบทกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล บรรทัดฐานการใช้บังคับ และแนวปฏิบัติที่เกี่ยวข้องในต่างประเทศได้แก่ สหภาพยุโรป สหราชอาณาจักร ประเทศออสเตรเลีย ประเทศญี่ปุ่น เขตปกครองพิเศษไต้หวัน เขตปกครองพิเศษฮ่องกง ประเทศฟิลิปปินส์ และประเทศสิงคโปร์ แม้ว่าพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 จะไม่ได้บัญญัติถึงสิทธิที่จะถูกลืมเอาไว้โดยชัดแจ้งในตัวบทกฎหมาย เพื่อให้เกิดความชัดเจนเกี่ยวกับการปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมายของผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล โดยเฉพาะอย่างยิ่งในกรณีของผู้ให้บริการสืบค้นข้อมูลออนไลน์ และเพื่อรองรับข้อเท็จจริงที่ว่าการสื่อสารแลกเปลี่ยนความคิดของคนในสังคมนั้นเกิดขึ้นในโลกดิจิทัลมากขึ้น บทความนี้จึงเสนอให้เพิ่มเติมคำว่า “สิทธิที่จะถูกลืม” ในมาตรา 33 และมาตรา 37(3) แห่งพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 การแก้ไขกฎหมายตามข้อเสนอดังกล่าวจะช่วยให้เกิดความชัดเจนว่าหากผู้ให้บริการสืบค้นข้อมูลได้ดำเนินการนำเอาข้อมูลส่วนบุคคลออกจากการแสดงผลการค้นหาแล้วก็ย่อมถือได้ว่าปฏิบัติหน้าที่ตามกฎหมายแล้ว โดยไม่ต้องดำเนินการเพื่อลบหรือทำลายข้อมูล…

ผู้แต่ง: นรากร อมรฉัตร สถาบัน: มหาวิทยาลัยรังสิต ปี: 2565 บทคัดย่อ: บทความนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาเรื่องพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ที่ประกาศใช้บางส่วนและจะประกาศใช้อย่างเต็มรูปแบบในปี 2565 ซึ่งจากการศึกษาและรวบรวมข้อมูลพบว่า ข้อมูลส่วนบุคคลนั้นนอกจากจะเป็นข้อมูลที่มีความสำคัญที่จำเป็นต้องใช้ในการแสดงตัวตนเพื่อผลบังคับใช้ตามกฎหมายสำหรับหน่วยงานทางราชการ ทางการแพทย์ ธุรกรรมทางการเงิน การศึกษาแล้วนั้น  ในส่วนของธุรกิจและการสื่อสารทางการตลาดที่ต้องมีส่วนในการนำข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อนำมาใช้ในการติดต่อสื่อสารและดำเนินกิจกรรมทางการตลาด ก็ต้องมีปรับรูปแบบการดำเนินนโยบายทางการสื่อสารและการตลาดให้เป็นไปตามแนวทางของ  พ.ร.บ.ดังกล่าวนี้เช่นเดียวกัน  ที่ครอบคลุมตั้งแต่การเก็บรวบรวม การใช้และการเผยแพร่ข้อมูล และความยินยอมจากเจ้าของข้อมูล Link เนื้อหา: https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jca/article/view/256490 Link file: https://so06.tci-thaijo.org/index.php/jca/article/view/256490/172615

ผู้แต่ง: พงษ์มนัส ดีอด / พระครูวินัยธรวรชัด ปยุตฺโต / ปาริฉัตร ไชยเดช / พระมหาชัยชนะ บุญนาดี สถาบัน: มหาวิทยาลัยมหามกุฏราชวิทยาลัย วิทยาเขตอีสาน ปี: 2565 บทคัดย่อ: บทความฉบับนี้ศึกษาถึงรูปแบบที่เหมาะสมการแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อการ บริหารภาครัฐภายใต้กรอบพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลเนื่องจากข้อมูลส่วนบุคคลเป็น สิทธิมนุษยชนขั้นพื้นฐานที่รัฐพึ่งดูแล เป็นหลักประกันแก่ประชาชนอย่างไรก็ตามเมื่อรัฐต้องการเข้าสู่ รัฐบาลดิจิทัลซึ่งข้อมูลทุกอย่างของประชาชนจะต้องมีการเชื่อมโยงข้อมูลหรือ จัดการร่วมกันระหว่างหน่วยงานมากยิ่งขึ้นเพื่อการวิเคราะห์ข้อมูลและวางแผนก่อให้เกิดนโยบายที่เหมาะสมกับประชาชน แต่เมื่อพิจารณาถึงการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลในกรณีที่มีการแบ่งปันข้อมูลในประเทศไทยนั้น จะเห็นได้ว่ายังไม่มีรูปแบบที่ชัดเจนในการวางมาตรฐานการแบ่งปันข้อมูลในภาครัฐ จึงจําเป็นต้องพิจารณาร่วมกับกฎหมายต่างประเทศจะพบได้ว่า ในประเทศญี่ปุ่นนั้น จะต้องได้รับความยินยอมจากเจ้าของข้อมูลโดยตรงเสียก่อนที่จะมีการแบ่งข้อมูลส่วนบุคคล หรือก่อนที่มีการใช้ข้อมูลส่วนบุคคลได้จะต้องยินยอม เว้นแต่มีข้อยกเว้นหาก มีเหตุฉุกเฉินหรือเกี่ยวข้องกับทางด้านสาธารณสุข สามารถที่ใช้ข้อมูลเท่าที่จําเป็นในสถาการณ์นั้นที่เกิดเหตุขึ้น ประเทศสิงคโปร์ได้แบ่งวิธีการโอนข้อมูลส่วนบุคคลออกเป็น 2 ลักษณะ คือ มาตรการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลภายในประเทศ มาตรการแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคลให้กับต่างประเทศและสําหรับกลุ่มสหภาพยุโรปได้แบ่งรูปแบบการแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคลออกเป็น 2 กรณีกล่าวคือ 1) การแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคลกับบุคคลหรือหน่วยงานที่สามเพื่อใช้ในวัตถุประสงค์ร่วมกันภายในสหภาพยุโรป 2) การแบ่งปันที่เกี่ยวข้องกับการถ่ายโอนข้อมูลส่วนบุคคลสหภาพยุโรปหรือองค์การระหว่างประเทศ ซึ่งรูปแบบการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลดังนี้ประเทศไทยนํารูปแบบการคุ้มครองสําหรับแบ่งปันข้อมูลส่วนบุคคลมาพิจารณาประกอบร่วมด้วย Link เนื้อหา: https://so03.tci-thaijo.org/index.php/JMND/article/view/264441 Link…

ผู้แต่ง: ปัทมา มัญชุนากร สถาบัน: สถาบันบัณฑิตพัฒนบริหารศาสตร์ ปี: 2565 บทคัดย่อ: การพัฒนาทางเทคโนโลยีและสังคมของเครือข่ายสังคมออนไลน์ ทำให้การนำกฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลมาใช้ในทางปฏิบัติมีความยากมากยิ่งขึ้น จากการวิจัยพบปัญหาสำคัญ 2 ประการ ได้แก่ (1) ปัญหาเรื่องความสับสนในการกำหนดฐานะของบุคคลที่เกี่ยวข้องกับการเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคล และ (2) ปัญหาเรื่องความไม่ครอบคลุมของบทบัญญัติ กรณีที่มีผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลหลายรายในการเก็บรวบรวม ใช้ หรือเปิดเผยข้อมูลส่วนบุคคลบนเครือข่ายสังคมออนไลน์ ดังนั้น จึงมีความจำเป็นต้องกำหนดแนวทางปฏิบัติในการตีความนิยามผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคล และการเพิ่มเติมบทบัญญัติในกรณีของผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลร่วมเพื่อให้ผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลหลายรายปฏิบัติตามหลักเกณฑ์ที่กฎหมายคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลกำหนดได้อย่างถูกต้องและเจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลได้รับการคุ้มครองสิทธิของตนอย่างสมบูรณ์ Link เนื้อหา: https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/257343 Link file: https://so05.tci-thaijo.org/index.php/RJPJ/article/view/257343/175325