ผู้แต่ง: หทัยชนก หร่ายวงศ์ สถาบัน: มหาวิทยาลัยเกษมบัณฑิต ปี: 2565 บทคัดย่อ: จากการศึกษาปัญหาเกี่ยวกับการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลด้านสุขภาพตามกฎหมายของประเทศไทยพบว่า มีสาเหตุหลักมาจากการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลด้านสุขภาพตามกฎหมายไทยไม่เหมาะสม เนื่องจากบทบัญญัติกฎหมายเกี่ยวกับการคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลด้านสุขภาพเป็นการเฉพาะ กล่าวคือ บทบัญญัติมาตรา 7 แห่งพระราชบัญญัติสุขภาพแห่งชาติ พ.ศ. 2550 กำหนดหลักเกณฑ์ที่ไม่ชัดเจนและไม่ครอบคลุม Link เนื้อหา: https://so01.tci-thaijo.org/index.php/gradlawtujournal/article/view/147823 Link file: https://so01.tci-thaijo.org/index.php/gradlawtujournal/article/view/147823/108825

ผู้แต่ง: ชัญญานุช กาญจนประเสริฐ สถาบัน: มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ปี: 2565 บทคัดย่อ: การประกอบธุรกิจนั้น ผู้ประกอบการย่อมต้องติดต่อสื่อสารกับผู้บริโภค พันธมิตรทางการค้า ตลอดจนพนักงานของตนเพื่อจัดการธุรกิจของตน ในการติดต่อสื่อสารดังกล่าวองค์กรธุรกิจย่อมต้องเก็บรวบรวมข้อมูล ใช้ และเปิดเผยข้อมูลเพื่อใช้ประกอบธุรกรรม ส่งเสริม และสนับสนุนธุรกิจต่อไป ซึ่งหากเครื่องมือหรืออุปกรณ์ที่นำมาใช้ประมวลผลดังกล่าวนั้นเป็นข้อมูลส่วนบุคคล อันเป็นข้อมูลที่พระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 มุ่งให้ความคุ้มครอง องค์กรธุรกิจในฐานะผู้ควบคุมข้อมูลส่วนบุคคลหรือผู้ประมวลผลข้อมูลส่วนบุคคลย่อมมีหน้าที่ปฏิบัติตามกฎหมาย ทั้งนี้เพื่อให้เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลได้รับความคุ้มครองมิให้ได้รับความเดือดร้อนรำคาญหรือความเสียหายจากการล่วงละเมิดสิทธิความเป็นส่วนตัวของข้อมูลส่วนบุคคลที่สืบเนื่องมาจากการประกอบธุรกิจ ผู้บริหารขององค์กรธุรกิจ ในฐานะผู้ที่มีบทบาทสำคัญจึงมีหน้าที่ศึกษาทำความเข้าใจกฎหมาย ตลอดจนหลักเกณฑ์ และมาตรการกำกับดูแลเกี่ยวกับการให้ความคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคลเพื่อประกอบธุรกิจในทางที่สอดคล้องกับพระราชบัญญัติคุ้มครองข้อมูลส่วนบุคคล พ.ศ. 2562 ทั้งนี้เพื่อคุ้มครองและป้องกันมิให้เกิดความเสียหายแก่เจ้าของข้อมูลส่วนบุคคลและความเสียหายต่อเศรษฐกิจโดยรวมของประเทศไทย Link เนื้อหา: https://so05.tci-thaijo.org/index.php/lawjournal/article/view/262965 Link file: https://so05.tci-thaijo.org/index.php/lawjournal/article/view/262965/177032